نیک نام

در این وبلاگ قصد دارم به مطالب مختلفی بپردازم امید وارم لذت ببرید

حجاب در ادیان مختلف
نویسنده : س . جمال عباسی - ساعت ۱٠:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/۸/٢٧
 

حجاب در ادیان مختلف

 

 


در کتاب پوشاک باستانى ایرانیان در ذیل عنوان «پوشاک اقلیت‏هاى میهن ما» در مورد حجاب زنان زرتشتى چنین مى‏خوانیم:
«این پوشاک که بانوان زرتشتى از آن استفاده مى‏کنند، شباهتى بسیار نزدیک به پوشاک بانوان نقاط دیگر کشور ما دارد؛ چنان‏که روسرى آنان از نظر شکل و طرز استفاده، نظیر روسرى بانوان بختیارى است و پیراهن، شبیه پیراهن بانوان لُر در گذشته نزدیک است و شلوار، از لحاظ شکل و بُرش، همان شلوار بانوان کُرد آذربایجان غربى است و کلاهک، همان کلاهک بانوان بندرى است».
حجاب در شریعت یهود: 
ویل دورانت مى‏نویسد: اگر زنى به نقض قانون یهود مى‏پرداخت، چنان‏که مثلاً بى‏آن‏که چیزى بر سر داشت به میان مردم مى‏رفت، و یا در شارع عام نخ مى‏رشت، یا بر هر سنخى از مردان، درد دل مى‏کرد، یا صدایش آن‏قدر بلند بود که چون در خانه‏اش تکلّم مى‏نمود، همسایگانش مى‏توانستند سخنان او را بشنوند، در آن صورت، مرد حق داشت بدون پرداخت مهریه‏اى او را طلاق دهد.
او همچنین مى‏نویسد:
... و به استعمال سرخاب و سرمه، نکوهیده مى‏شمردند. موافق بودند که مرد، باید براى پوشاک زن خویش سخاوتمندانه خرج کند؛ لکن غرض آن بود که زن، خود را براى شوهر خویش بیاراید نه براى سایر مردها.
حجاب در مسیحیت:
«جرجى زیدان»، دانشمند مسیحى در این‏باره مى‏گوید:
«اگر مقصود از حجاب، پوشانیدن تن و بدن است، این وضع، قبل از اسلام و حتى پیش از ظهور دین مسیح، معمول بوده است و آثار آن هنوز در خود اروپا باقى مانده است».
در این ارتباط، نگاهى به «انجیل» مى‏اندازیم:
«... و همچنین زنان خویشتن را بیارایند به لباس مُزیّن به حیا و پرهیز، نه به زلف‏ها و طلا و مروارید و رخت گران‏بها* بلکه چنان‏که زنانى را مى‏شاید که دعواى دیندارى مى‏کند به اعمال صالحه * ...».(انجیل، رساله پولس به تیموناؤس، باب دوّم، فقره 9 - 15)
«همچنین اى زنان، شوهران خود را اطاعت نمایید تا اگر بعضى نیز مطیع کلام نشوند، سیرت زنان ایشان را بدون کلام دریابد * چون‏که سیرت طاهر و خدا ترس شما را ببینند * و شما را زینت ظاهرى نباشد از بافتن موى و متحلّى شدن به طلا و پوشیدن لباس * بلکه انسانیت باطنى قلبى در لباس غیر فاسدِ روح حلیم و آرام که نزد خدا گران‏بهاست * زیرا بدین‏گونه، زنان مقدسه در سابق نیز که متوکّل به خدا بودند، خویشتن را زینت مى‏نمودند و شوهران خود را اطاعت مى‏کردند * مانند ساره که ابراهیم را مطیع بود و او را آقا مى‏خواند و شما دختران او شده‏اید» ( انجیل، رساله پطرس رسول، باب سوم، فقره 1 - 6 )
در د
ین اسلام : 
یا ایها النبی قل لازواجک و بناتک و نسا المومنین یدنین علیهن من جلابیبهن ذلک ادنی ان یعرفن فلا یوذین و کان الله غفورا رحیما «اى پیامبر! به همسران و دختران خویش و بانوان با ایمان بگو که روپوش خود را برگیرند تا به عفاف و حُریّت شناخته شوند و مورد آزار و تعرّض هوسرانان قرا نگیرند و خداوند، آمرزنده و مهربان است».(سوره احزاب، آیه 59)
«اى زنان پیامبر! شما اگر تقوا داشته باشید، همانند دیگران نیستید. بنا براین، هرگز نرم و نازک با مردان، سخن مگویید تا آن‏که دلش بیمار است، به طمع افتد. بلکه متین و نیکو سخن بگویید و خانه را منزلگاه خویش قرار دهید و هرگز مانند دوره جاهلیت نخستین،(براى نامَحرمان) آرایش و خودآرایى نکنید و نماز را برپا دارید و زکات را بپردازید و از خدا و رسولش اطاعت نمایید».( سوره احزاب، آیه 32)