نیک نام

در این وبلاگ قصد دارم به مطالب مختلفی بپردازم امید وارم لذت ببرید

دابة الارض چیست؟
نویسنده : س . جمال عباسی - ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٢/٩/٢۳
 

 

 

 
دربارة نشانه‌های آخرالزّمان بسیار گفت‌وگو شده است. یکی از این نشانه‌ها که بحث  دربارة آن از نقطه‌نظرهای مختلف صورت گرفته «دابّـة الأرض» است. دابّـة  الأرض در لغت به معنی جنبده و آهسته راه رفتن است.


دربارة دابّـة الأرض و معنای اصطلاحی آن باید گفت: دابّـة الأرض یکی از نشانه‌های الهی است که خداوند آن را در آخرالزّمان پدیدار می‌سازد و «قرآن کریم» در  این آیه بدان اشاره کرده است: «وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ  أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُکَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ کَانُوا بِآیَاتِنَا لَا یُوقِنُونَ؛۱
و چون قول [عذاب] بر ایشان واجب  گردد، جنبنده‏ای را از زمین برای آنان بیرون می‏آوریم که با ایشان سخن گوید که مردم [چنان که باید] به نشانه‏های ما یقین نداشتند.»

خداوند آن را از جمله نشانه‌ها و علامت‌های بیانگر نزدیکی روز قیامت قرار داده است.۲
مسلمانان همگی اتّفاق نظر دارند که دابّـة الأرض در آخرالزّمان خروج می‌کند و اقدام به جداسازی مؤمنان و کافران می‌نماید. دابّـة الأرض این کار را از طریق  نشانه‌گذاری هر یک از دو گروه و مُهر زدن بر آنها با انگشتر حضرت سلیمان(ع) و عصای حضرت موسی(ع) انجام می‌دهد.
این  گونه، هر یک از مردم، دیگران را می‌شناسند و می‌دانند دیگران مؤمنند یا  کافر و این به دلیل علامتی است که با آن علامت‌گذاری می‌شوند. امّا در مورد ماهیّت این دابّـة و مشخّص کردن جنس آن، اختلاف‌نظر وجود دارد، هر چند در  حقیقت، آن انسان است نه از جمله حیوانات و ان‌شاءالله مباحث مربوط به آن،  بنابر قرینه‌ها و دلایل مختلف، که این امر را ثابت می‌کند، در بخش‌های بعدی خواهد آمد.مسلمانان، چه  شیعه چه اهل سنّت، همگی بر خروج «دابّـة الأرض» در آخرالزّمان اتّفاق نظر  دارند، امّا آنها در مورد مشخّص کردن مصداق؛ یعنی ماهیّت آن دابّـة ،  اختلاف نظر دارند. اهل سنّت قائل به این است که دابّـة  الأرض،  جنبنده‌ای از جنبندگان زمین است، امّا شیعیان بر این باورند که  دابّـة  الأرض، یک مرد معیّن است و ما در بخش‌های بعد به این مسئله  خواهیم پرداخت. برخی بر این باورند که لفظ دابّـة (جنبنده) اشاره به  حیوان دارد، امّا این درست نیست، دلیل ما بر این مدّعا، وجود ادلّة قرآنی و روایات شریفی است که از اهل بیت(ع) روایت شده و اشاره به این دارند که  دابّـة  الأرض انسان است، نه حیوان

—————————————————————————————————————————

پی‌نوشت‌ها:
۱. سوره نمل (۲۷)، آیـه ۸۲.
۲. بحارالأنوار، ج ۹، ص ۲۰۴؛ منتخب الأثر، ص ۴۴۴.