نیک نام

در این وبلاگ قصد دارم به مطالب مختلفی بپردازم امید وارم لذت ببرید

کمک های ما به صهیونیست ها
نویسنده : س . جمال عباسی - ساعت ۳:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱٤
 

 


                                                    از روزی که رژیم غاصب صهیونیستی شکل گرفت، تا امروز دهها و صدها کنفرانس و اجلاس و نشست و همایش در جهان اسلام برگزار شده است و هزاران قطعنامه و اعلامیه و بیانیه و طومار برا ضد این رژیم صادر گشته است. اما ...

اما هنوز نام این رژیم بر نقشه ها خودنمایی می کند. در کشورهای دنیا سفارتخانه و در سازمانهای جهانی حق رأی دارند و دائماً در سازمان ملل جولان می دهد و بر ضد این کشور و آن کشور موضع می گیرد. هر روز حلقه محاصره را بر ملت مظلوم فلسطین تنگ تر و روز به روز نسل کشی مردمان ستم دیده این سرزمین را بیشتر و خانه هایشان را خرابتر و فرزندانشان را آواره تر می کنند و ..                             
می دانید چرا؟ فکر می کنید چرا اسرائیل بعد از گذشت نیم قرن هنوز به حیات نحس خویش ادامه می دهد. آیا به خاطر داشتن یکی از بزرگترین ارتشهای منظم دنیا است؟ یا به خاطر داشتن صدها کلاهک هسته ای؟ یا ...

برای پی بردن به پاسخ این سؤال، تنها کافی است کمی به دور و بر خود نگاه کنید؛

گوشی های Nokia و Motorola جیبهای ما را اشغال کرده است. Intel تجارت، اقتصاد، فرهنگ و سیاست ما را می گرداند و اطلاعات آنها را پردازش می کند و چاپگر های HP مطالب ما را به چاپ می رساند.

اوقات سرگرمیمان با فیلمهای هیجانی هالیوود Hollywood پر می شود. و برای کودکانمان کارتون های معروف Disney را با تلوزیون های Pioneer نمایش می دهیم. در هنگام سفر این دوربینهای Kodak هستند که لحظات زیبای ما را ماندگار می کنند. این مجریان اخبار شبکه CNN و خبر نگاران مجله TIMES هستند که اخبار دنیا را به گوش ما می رسانند. بچه هایمان با شیر خشکهای Cerelac بزرگ می شوند و شکلات های Maggi و Kitkat و Smarties می خورند. بعد از وعده های غذایی مان هیچ چیز به اندازه نوشابه های Cocacola و Pepsi و Fanta و Miranda نمی چسبد و آنچه که خستگی را بعد از یک روز کاری از تن آدم به در می کند، یک نسکافه Nescafe مخلوط با Coffee Mate است.

البته ناگفته نماند که صورت هایمان را با Gillette اصلاح می کنیم و مسواک هایمان Oral-B است. سیگار Marlboro بر گوشه لبمان نشسته و خودکار BIC و روان نویس Parker در جیبمان یافت می شود و البته بگذریم از تی شرت های رنگ و وارنگ BOSSکه گهگاهی به تن می کنیم و بارانی های خوش دوخت Nike که بدنمان را از برف و باران حفظ می کند و کفشهای خوش پای Timberland که در گرما و سرما همراه ماست و لباسهای ورزشی Champion که ما را در افتخارات ملی و محلی همراه می کند و ...

دیگر نگوییم چرا شعار مرگ بر اسرائیل اثر ندارد! دیگر نگونیم چرا این همه اعلامیه و قطعنامه و تظاهرات به ثمر نمی نشیند. وقتی مسئولان ما قرارداد نفتی را با شرکت چند ملیتی Shell امضا می کنند و فروشگاههای زنجیره ای پوشاک Benton مد را به ما عرضه می دارند و محصولات غذایی Nestle در یخچالها جا خوش کرده است. باید چه انتظاری داشته باشیم؟